Vertaald door: Wil Hansen
Gebonden | 64 blz. | € 9,90
ISBN 978 90 5936 058 7
Deze titel is uitverkocht
 
- Titelpagina
- Leesfragment
- Recensies
 

Hij en zijn man (2004)

Lees hier de Engelse vertaling van Arnon Grunberg's bijdrage aan Hij en zijn man

'Maar om nu op mijn metgezel terug te komen: ik was buitengewoon in mijn sas met hem en stelde me tot taak hem alles bij te brengen wat nodig was om hem nuttig, handig en praktisch te maken; maar vooral om hem te leren spreken en hem te laten begrijpen wat ik zei; hij was de schranderste leerling die ooit heeft geleefd.' - Daniel Defoe, Robinson Crusoe

Boston, aan de kust bij Lincolnshire, is een mooie stad, schrijft zijn man. Je kunt er de hoogste kerktoren van heel Engeland vinden; zeelieden oriënteren zich erop bij de navigatie. Om Boston heen ligt moerasland. Roerdompen in overvloed, sinistere vogels met een zware grommende roep, die twee mijl verder nog te horen is, als de knal van een schot.

Het moerasland herbergt ook vele andere soorten vogels, schrijft zijn man, eendvogels en wilde eenden, talingen en smienten, en om die te vangen fokken de mannen van het moeras, de moerasmannen, tamme eenden, die ze lokeenden noemen.

Moeraslanden, fens, zijn uitgestrekte drassige gebieden. Die moeraslanden vind je overal in Europa, overal ter wereld, maar ze heten er geen fens, fen is een Engels woord dat niet reist.

Die lokeenden uit Lincolnshire, schrijft zijn man, worden gefokt in speciale vijvers en tam gehouden door ze met de hand te voederen. In het jachtseizoen worden ze naar het buitenland gestuurd, naar Holland en Duitsland. In Holland en Duitsland ontmoeten ze andere vogels van hun soort, en als ze zien onder welke erbarmelijke omstandigheden die Hollandse en Duitse eenden leven, hoe hun rivieren er in de winter dichtvriezen en hun velden bedekt zijn met sneeuw, verzuimen ze niet hen te laten weten, in een soort taal waarin ze zich verstaanbaar kunnen maken, dat het in Engeland, waar zij vandaan komen, heel anders is gesteld: Engelse eenden hebben zeekusten vol voedzaam eten, getijden die ongehinderd de rivieren in kunnen stromen; ze hebben er meren, bronnen, open en beschutte vijvers; ook akkers vol koren die de arenlezers hebben laten liggen; en geen vorst en sneeuw, of maar een klein beetje.

Door die voorstelling van zaken, die helemaal in de eendentaal wordt gegeven, schrijft hij, trekken de lokeenden grote aantallen vogels aan en weten ze die als het ware te ontvoeren. Ze leiden ze uit Holland en Duitsland weg over de zeeën en geven ze een plek in hun lokvogelvijvers in de moeraslanden van Lincolnshire, terwijl ze al die tijd in hun eigen taal tegen ze kwetteren en snateren, en vertellen dat dit de vijvers zijn waarover ze hebben verteld en waar zij in alle vrede en veiligheid zullen leven.

En terwijl ze daar druk mee bezig zijn, kruipen de lokkers, de bazen van de lokeenden, de schuilplaatsen in die ze in het moerasland hebben gebouwd van riet, en strooien ongemerkt handenvol graan op het water; en de lokeenden volgen hen en voeren hun buitenlandse gasten met zich mee. En zo leiden ze hun gasten binnen twee of drie dagen steeds smallere waterwegen in, terwijl ze almaar roepen: Kijk eens hoe goed wij het hier in Engeland hebben, tot ze op een plek komen waar netten zijn gespannen.

Dan sturen de lokkers hun lokhond op pad, die er helemaal op is getraind blaffend achter vogels aan te zwemmen. Dodelijk geschrokken van dat vreselijke beest, vliegen de eenden op, maar worden in het water teruggedrongen door de netten boven hen, en ze moeten daarom onder het net zwemmen of omkomen. Maar het net wordt smaller en smaller, als een fuik, en aan het eind staan de lokkers, die hun gevangenen er een voor een uit halen. De lokeenden worden geaaid en vertroeteld, maar hun gasten - die worden ter plekke doodgeknuppeld en geplukt en bij honderden, bij duizenden verkocht.

Al dat nieuws uit Lincolnshire schrijft zijn man in een keurig verzorgd en vlot handschrift, met ganzenveren, die hij elke dag, voorafgaande aan zijn strijd met het papier, met een pennenmesje slijpt.

 
 

 
copyright (c) 2016 Uitgeverij Cossee - www.cossee.com
 
 
 
Naar Cossee.com