Vertaald door: Peter Bergsma
Gebonden | 104 blz. | € 12,90
ISBN 978 90 5936 185 0

Koop of bestel het boek bij
uw plaatselijke boekhandel
of bestel via
onze webshop

 
- Titelpagina
- Leesfragment
- Recensies
 

Als een vrouw ouder wordt (2008)

Ze is op bezoek bij haar dochter in Nice, het eerste bezoek aan haar sinds jaren. Haar zoon zal uit de Verenigde Staten komen overvliegen om een paar dagen met hen door te brengen, op weg naar een of ander congres. Interessant vindt ze dat, die samenloop van data. Ze vraagt zich af of er geen complot achter steekt, of die twee niet iets bedisseld hebben, een of ander plan om haar voor te leggen, van het soort dat kinderen een ouder voorleggen wanneer ze het gevoel hebben dat die niet meer voor zichzelf kan zorgen. Zo obstinaat, zullen ze tegen elkaar hebben gezegd, zo obstinaat, zo koppig, zo eigenwijs – hoe kunnen we die koppigheid van haar ooit de baas worden als we de handen niet ineenslaan?

Natuurlijk houden ze van haar, anders zouden ze niet iets voor haar bekokstoven. Toch voelt ze zich als zo’n Romeinse aristocraat die wacht tot hem de noodlottige slok wordt overhandigd, die wacht tot hem op de meest vertrouwelijke, meest sympathieke toon wordt meegedeeld dat men de beker in het algemeen belang zonder omhaal dient te ledigen.

Haar kinderen zijn goed, plichtsgetrouw; altijd geweest ook, zoals dat met kinderen gaat. Of zij als moeder even goed en plichtsgetrouw is geweest is een andere zaak. Maar we krijgen in dit leven niet altijd wat we verdienen. Haar kinderen zullen op een ander leven moeten wachten, op een andere incarnatie, als ze willen dat de score wordt verevend.

Haar dochter drijft een galerie in Nice. Haar dochter is inmiddels Frans, feitelijk. Haar zoon, met zijn Amerikaanse vrouw en Amerikaanse kinderen, zal binnenkort feitelijk Amerikaan zijn. Ze zijn dus, nadat ze zijn uitgevlogen, een heel eind weggevlogen. Je zou zelfs kunnen denken, als je niet beter wist, dat ze een heel eind zijn gevlogen om aan haar te ontsnappen.

Welk voorstel ze haar ook willen doen, het zal in elk geval een vat vol tegenstrijdigheden zijn: liefde en bezorgdheid aan de ene kant, bruuske harteloosheid aan de andere, plus de wens om haar aan haar eind te zien komen. Nu ja, tegenstrijdigheden zouden haar niet van haar stuk moeten brengen. Ze heeft haar kost met tegenstrijdigheden verdiend. Wat zou de romankunst zijn als er geen dubbele betekenissen waren? Wat zou het leven zelf zijn als er alleen maar koppen of staarten waren en niets daartussenin?

 
 

 
copyright (c) 2016 Uitgeverij Cossee - www.cossee.com
 
 
 
Naar Cossee.com